Cando sinto que estoupo

apareces ti e calmasme,

cando sinto que non podo máis

apareces ti e podo con todo,

cando me sinto so

apareces ti e a soidade desaparece,

cando sufro apareces ti e curasme,

cando coxeo

apareces ti e fasme de bastón…

Por todo iso e moito máis,grazas.

Non sei que faría sen ti,

ti dasme forzas na flaqueza;

podo voar se ti voas,

podo soñar se ti soñas,

podo ser todo o que queira,

pero so grazas a ti.

Non sabía o que era sentierse vacio,

agora comprendo a infinidad do infinito,

a soledad da tristeza,

a incoherencía do coherente,

a pobreza do pobre,

o anelo dun pai que non ten fillos,

o cariño do que non quere,

o amor do que non ama.

El non me engana,

sofre como se lle fora a vida en elo,

sabe que emprendeu un viaxe sen retorno,

non sabe si a volverá a ver,

pero esa noite….aparece nos seu soños,

“se forte,dille,mira polos teus,

eu velarei por todos.

Que non se entristeza o teu corazón,

a miña alma é libre,

alcancei o ceo,

aquí estou ben non te preocupes”

Como non se vai preocupar,

ti erelo todo para el,

todo cho debe a ti,

e eu todo llo debo a el.

A sorte marcanos e diferéncianos

Paraches te a pensar?

A sorte é todo,

é o que fai que vistas ben

que conduzas ese coche,

que teñas que comer,

que teñas o que desexes,

que teñas amor,

que teñas unha familia…..

que podas prosperar,

se non fora pola sorte,non terías nada de eso,

si foras do equipo sur,naceras alí,

non terías que comer,

terías que traballar desde neno,

non podrías estudar,

o teu destino estaría escrito,

traballar hasta que morras

so pra poder sobrevivir,

sin lugar a ascensos.

Agora pensa,

Que te dideferencia de eles ?

a sorte de nacer donde naciches.

Faite eso mellor?

Non,so te fai diferente,

máis afortunado so iso.

E un regalo que alguén nos otorgou,

consideremonos afortunados,

non todos corren a mesma sorte.

Chamamo Roi son un destudante de 1 de bacherelato do I.E.S Lama das Quendas en Chantada.

Espero que vos guste o meu blog e que non o critiquedes moito,logo contademe o que vos praza sobre o que vos pareza.

Neste blog escribirei sobre as miñas paranoias,pero que non saía de aquí que igual me mandan a un manicomio.Tampouco vos fixedes moito nas faltas de ortografía,que noutra cousa non pero niso son un crack.