Véxoa nas mans doutro,
vixio a súa posición,
intento roubarllo nun suspiro,
tomo aire,o corazón detense un intre,
sinto as súa suave pel nas miñas mans,
os seu ollos guianme a un lugar incerto,
un lugar que explorar no mais profundo,
a súa boca é froito prohibido,
antollo de moitos,pracer de poucos,
os seus cabelos voan libres,
encarceando a feiticeiros que os quieran namorar,
o seu corazón e carcere,
no cal quixera pasar o resto dos meus dias,
atado no mais profundo,
onde se pode decir todo,sen decir nada.
É o fin da historia,
batalla que so se gaña no corazón.