Que o tempo pasa,
é tan duro como real,
os que onte foron amigos
son oxe descoñecidos,
preguntaste si de verdade son os que coñeciches,
pero eles non cambiaron,
seguen a ser os mesmos,
e o tempo,
non deixa indiferente a ninguén.
Por iso loita polo que é voso,
polos vosos recordos,
que son o que realmente,
podes considerar como teu,
esas tardes de inverno ,
xogando un fútbolin no bar cos amigos,
o noso bar,os nosos amigos.
que o tempo pasa é real, pero non duro. Con cada segundo que avanza un feito máis pasa a enriquecer a nosa vagaxe. Existimos porque vivimos, porque medramos, porque empregamos o noso tempo en amar… e é bonito que pase, e que perdure….