Despertei entre gritos

“fogo,fogo.Saide fora”

Vin que ardía o bosque

fun correndo ata el.

Polo camiño escoitei un grito:

-Socorro,socorro que me queimo vivo.

Era un xoven pino,

suplicabame que lle axudase.

Collín un cubo de auga e molleino,

pero era demasiado tarde,

Comezou a sangra por todo o seu corpo desnudo,

pouco a pouco faleceu.

Volvín pra contar o sucedido.

Vin todo o pobo cuberto de sangue,

escoitei uns sollozos interminables,

aínda se repiten agora nos meus oídos.

Non sei como hai xente tan mal nacida

asesinaron a miles de familias,

a terra derribase,

cae sobre os sin culpa,

arrasa con vivendas.

A atmosfera padece cancer de pulmón,

a causa tanto fumar,

e os castigadores quedan sen castigo.